X
تبلیغات
زولا

حکیم ابوالقاسم فردوسی، بزرگ ایرانبان تاریخ ایران

شنبه 29 فروردین 1394 ساعت 23:06


دکتر آزاده احسانی


سر آمد کنون قصۀ یزدگرد / به ماه سپندارمذ روز ارد

ز هجرت شده پنج هشتاد بار / که پیوستم این نامۀ نامدار


سالِ مَهی(قمری)، در هر سال 11 روز کمتر از سال خورشیدی است؛ که در چهارصد سال می‌شود 4400 روز.

اگر این شمار روز را بر 365 بخش کنیم، می‌شود 12 سال و 20 روز خورشیدی؛ و چون 12 سال را از 400 کم کنیم، برابر خواهد شد با سال 388 خورشیدی.


از این رو، فردوسی «شاهنامه» را در سال 388 خورشیدی به پایان رسانده و بنابراین سال 1388 «هزارمین» سال سُرایش شاهنامه به سالِ خورشیدی است*، که چنین سالی شایسته‌ترین زمان برای بزرگداشت جانِ جاوید سخن پارسی «فردوسی بزرگ» بود.


زبان بشکوه و بنیروی پارسی، در درازنای تاریخ ایران‌زمین پهنۀ پدید آمدن دانش و اندیشه و ادب بی‌مانند و پربار اندیشمندان ایرانی بوده است.

سرایندۀ راستین تاریخ ایران «حکیم ابوالقاسم فردوسی» نگاهبان زبانی بود که به راستی از زبان‌های پیشرو در جهان بوده و هست. زبانی که در درازنای تاریخ پرفراز و نشیب خود، به روانی آبشار آناهیتا سرزمین‌های ایرانی و انیرانی را در می‌نوردید و اندیشۀ اندیشمندان را به دفترها در می‌آورد.


چو قند می‌رود این پارسی به قوّت طبع

نه مَرکبیست که از وی سَبَق بَرَد تازی (سعدی)


زبان فارسی، تنها زبانی است که دگرگشت دستوری و واژگانیش از روزگار کهن تاکنون به گونه‌ای بی‌مانند و نیک‌آهنگ سرانجام یافته است.

این زبان، امروزه از دیدگاه زبان‌شناختی، زبانی پیشرفته و همسو با زمان خویش است.

بدین رو، در هزارمین سال سرایش شاهنامۀ فردوسی که نماد جاودان پایداری و پویایی فرهنگ ایرانی است، گرامی داشتیم یاد خداوندگار سخن پارسی و روانِ جاودانۀ ایران «فردوسی بزرگ» را.


آفرین بر روان فردوسی / آن همایون‌نژاد فرخنده

او نه استاد بود و ما شاگرد / او خداوند بود و ما بنده (انوری)



*برای آگاهی بیشتر، به تارنمای «بنیاد نیشابور» بنگرید:


http://www.bonyad-neyshaboor.com



مدیر تارنگار:


ابوالقاسم محمود بن سبکتکین مشهور به سلطان محمود غزنوی (۳۶۰-۴۲۱ ه‍.ق)، پادشاه سلسلۀ غزنویان بود.

زمانی که فردوسی بزرگ سرایش شاهنامه را آغاز کرد، محمود هنوز از مادر زاده نشده بود و به هنگام پایان سرایش آن نیز جوانکی بیش نبود.

بدین رو، داستان‌سرایی‌های کنونی دربارۀ چگونگی سرایش شاهنامه (آغاز: 358) به دستور سلطان‌محمود (زایش: 360) و سپس پیشکش کردنش (پایان: 388) به تختگاه وی (پادشاهی: 389)، بیشتر به قصه‌های کودکانه می‌ماند!

 

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D9%84%D8%B7%D8%A7%D9%86_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF_%D8%BA%D8%B2%D9%86%D9%88%DB%8C

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%BA%D8%B2%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86

 

نظرات (2)
دوشنبه 22 آذر 1395 ساعت 20:35
اره واقعا مثلا این آقارکلی به مازنی ها توهین کرده در کتابش مانند دیو بد کنش بدخواه یزدان نشناس و... حالا ما مازنی ها باید برا این شخص فرش قرمز پهن کنیما
امتیاز: 0 0
پاسخ:
اشتباه به عرضتان رسانده‌اند. به زودی مقاله‌ام در همین باره متشر می‌شود.
یکشنبه 30 فروردین 1394 ساعت 00:21
سلام،

با سپاس از وبلاگ تحقیقی شما،

بررسی ای پیرامون " نظامی گری و ایده ئولژی در تاریخ اسطوره ای ایران " با استفاده از شاهنامه فردوسی در دست است. درس هایی که فردوسی داده است اما ما فراموش کرده ایم
امتیاز: 1 2
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد