سورنا فیروزی
سومریان، مردمانی به ظاهر بیوارث که روزگاری است، بسیاری درصدد تصاحب و مصادرۀ میراث آنان برخاستهاند.
در این نگاشته، تلاش ما بر این خواهد بود تا کنکاشی پیرامون اصالت تباری و تاریخی سومریان انجام دهیم.

سورنا فیروزی
آیا فرمانروایان آخرین دورۀ بابل، ایرانی بودهاند؟
بابل سرزمینی است که در جنوب میانرودان جای دارد. این سرزمین در بخشی از اوستای کهن (رامیشت) به صورت «کویرینتَ»، در آبانیشت «بَوری»، در اسناد گوناگون میانرودانی و استوانۀ کوروش «سومر»، در نوشتههایی از میانرودان «بابل و کلده»، در نوشتههای پارسی هخامنشی «بابیروش»، در نوشتههای یونانی «بابیلونیا» و در نوشتگان پهلوی «بابل» ثبت شده است.
گردآوری و تنظیم: مهرداد ایرانمهر
برگرفته از: دانشنامۀ کاشان، جلد ٣ و ۴ - دکتر جهانشاه درخشانی
https://www.balatarin.com/permlink/2014/9/14/3676466
نام این سرزمین، نخستین بار - ۴۵٠٠ سال پیش - به گونۀ «پَرَشی» در سندی از لوگَلآنِهموندو فرمانروای شهر اَدَب در میانرودان، آمده است.
در اسناد دوران «سارگن یکم» فرمانروای اَکّد (۴٣۵٠ سال پیش)، از سرزمینی به نام بَرَخشوم، بَرَخشی، پَرَشی، پَرَخشو(م) و یا مَرهَشی (مَرخَشی)، و در پیوند با سرزمین ایلام گزارش شده است.(هر یک از این نامها، شیوۀ نگارش زمان خود را مینمایانند/ «مَرهَشی» صورتِ اندیشهنگار آن است)
خاورشناسان دربارۀ جایگاه سرزمین «پَرَشی» در خاور ایلام و اَنشان (فارس کنونی)، یعنی کرمان امروزی، همسخن هستند.
ادامه مطلب ...
مهرداد ایرانمهر
در همین باره، رئیس دولت یازدهم، وعدۀ ایجاد «فرهنگستان زبان» برای (برخی) مناطق قومی کشور را داده است!
اما باید دقت کرد، چنانچه هم نیازی به تعریف و ایجاد چنین مجموعه و یا مجموعههایی باشد (که هست)، اولا میبایست مکان آن در پایتخت و ذیل فرهنگستان مادر کشور تعریف شود، و دیگر آنکه در راستای حفاظت از گویشهای بومیِ ایرانی مانند کُردی، بلوچی، ارمنی، دری، بختیاری، لکی، خوزی، آذری - باستان - (نه ترکی)، کُرمانجی، تاتی و جز آن، و نیز در راه کمک به زبان ملی کشور و پاسداری از طیفهای زیبای رنگی در رنگینکمان واحد ایران، آن هم در جهت استحکامِ استقلال و تمامیت ارضی کشور فعالیت نماید.

گردآوری: مهرداد ایرانمهر
تنگ سولک، دورهٔ الیمایی
نزدیک محوطه باستانی تپهمهتاج بهبهان
قدمت: ۹۰۰۰ سال (نوسنگی بدون سفال)
به صفحه تلگرام ما بپیوندید، تاربرگ تاریخ روایی ایران: