
رومن گیرشمن از نخستین بیگانگانی بود که تلاش کرد قالب ساخته شدۀ تاریخ هندوستان را بر تن ایران بیندازد. به دیگر سخن، در باستانشناسی هند اعلام شد «نیاکان هندیها مهاجرانِ مهاجمی بودهاند که ۴۰۰۰ سال پیش، آن سرزمین را به زور از بومیان گرفتهاند»، پس نتیجه گرفته شد «نیاکان ایرانیان نیز ۳۰۰۰ سال پیش همین کار را با بومیان فرضی فلات کردهاند»!
این ادعا که امروزه به سادگی میتوان آن را رد کرد، باعث سوءاستفادههای مختلف استعماری شد.

گردآوری: مهرداد ایرانمهر
بخش یکم
۱ زرتشت از اهورهمزدا پرسید:
نخست با کدامیک از مردمان همپرسگی کردی؟
۲ اهورهمزدا:
«جم هورچهر خوبرَمه» نخستین کس از مردمان بود که پیش از تو، با او همپرسگی کردم...

...گویند معتدلترین و باصفاترین و بهترین بخشهای زمین ایرانشهر است و همان است که به اقلیم بابل معروف است: درازای آن میان رودخانۀ بلخ تا رودخانۀ فرات و قادسیه و پهنای آن میان دریای غاپسکین (آبسکون) تا دریای فارسی و یمن و سپس به طرف مُکران و کابل و طخارستان و منتهای آذربایجان است و آنجا برگزیدۀ بخشهای زمین و ناف زمین است، به علت اعتدال رنگ مردم آن و استواری پیکرهاشان و سلامت خردهاشان.

شخصیتهای تاریخی زیر همگی در کودکی مورد تهدید بودهاند و به گونهای نجات یافتهاند تا رسالتی بزرگ را به انجام رسانند.
شامل فریدون، کیخسرو، بختالنصر، کوروش، سارگن اکدی، پرسئوس، داراب و روایت متاخر تورات دربارهٔ موسی. در روایات مذکور، چند تن از این شخصیتها همچون سارگن، پرسئوس، داراب و موسی جهت رهایی از خطر، توسط مادرانشان در زنبیلی بر روی آب رها میشوند، بختالنصر و روموکولوس از مادهسگی و کوروش از زنی به نام سپاکو (به معنای سگ ماده) شیر میخورد، فریدون و داراب از پادشاه دور نگهداشته میشوند و...، که البته این روایات همگی ریشه در قصص کهن دارد.
مهرداد ایرانمهر
گمان میرود واژۀ فارسی «تَبَر» (برگرفته از تَپَر، تَپَرَه - ارمنیِ «تَپَر»)، در پی جابجایی واک «ت» به پیش از «پ»، از ریشۀ «پَرَت» پدید آمده باشد.(سنجیده شود واژۀ پارسی باستانِ «پَرَثو»، آسیِ «فِرِت /پِرِت/»، خُتَنیِ «پَدَه، پَرَتَه» و تُخاریِ «پُرَت، پِرِت»)